Η αυξημένη εμφάνιση ακρίδων σε πολλές περιοχές της Π.Ε. Καβάλας έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό τόσο στους κατοίκους όσο και στον αγροτικό κόσμο. Το φαινόμενο, που επαναλαμβάνεται με μεγαλύτερη ένταση τα τελευταία χρόνια, έχει οδηγήσει σε εικόνες με μεγάλους πληθυσμούς εντόμων σε οικισμούς, αγροτικές εκτάσεις και καλλιέργειες, προκαλώντας όχληση αλλά και ανησυχία για τις επιπτώσεις στην αγροτική παραγωγή. Οι επιστήμονες αποδίδουν την έξαρση κυρίως στους ήπιους χειμώνες και στην κλιματική αλλαγή, ενώ επισημαίνουν ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση δεν μπορεί να βασίζεται μόνο σε περιστασιακούς ψεκασμούς, αλλά απαιτεί έναν ολοκληρωμένο και μακροχρόνιο σχεδιασμό.
Σύμφωνα με τον Στέφανο Ανδρεάδη, ερευνητή του ΕΛΓΟ Δήμητρα και πρόεδρο της Εντομολογικής Εταιρείας Ελλάδος που μίλησε στον ALPHA RADIO «Το φαινόμενο των ακρίδων είναι ένα φαινόμενο που έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια σε ορισμένες περιοχές και χρόνο με το χρόνο γίνεται όλο και πιο έντονο, δηλαδή επεκτείνεται αλλά και το βλέπουμε και πιο συχνά. Τώρα γιατί συμβαίνει αυτό, έχω διαβάσει τα δημοσιεύματα, να πούμε ότι πρόκειται για ένα γεγονός που οφείλεται στις κλιματικές συνθήκες και στην κλιματική αλλαγή. Δεν έχουμε το χειμώνα πολύ χαμηλές θερμοκρασίες όπως είχαμε παλαιότερα, με αποτέλεσμα να επιβιώνουν τις δυσμενείς συνθήκες του χειμώνα και οπότε να εξέρχονται σε μεγαλύτερους αριθμούς. Επίσης ένα άλλο θέμα είναι ότι αυτά προτιμούν να αποθέτουν τα αυγά τους σε ακαλλιέργητα εδάφη και όπως πολύ καλά θα γνωρίζετε εδώ στη χώρα μας αυξάνονται χρόνο με το χρόνο καθώς μειώνεται η γεωργία και οπότε δημιουργούνται κατάλληλα οικοσυστήματα για τις ακρίδες, ώστε να ευδοκιμεί η ανάπτυξη τους και ο πληθυσμός τους.
«Δεν είχαμε φέτος αυτές τις χαμηλές θερμοκρασίες που θα θανατώσουν τον πληθυσμό των ακρίδων τον χειμώνα. Αν δεν κάνει αρκετό κρύο να θανατωθούν και τα αυγά που βρίσκονται ψηλά στην επιφάνεια τότε θα έχουμε μεγάλους πληθυσμούς και αυτό συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, αυτό είναι απότοκο των ήπιων χειμώνων που έχουμε τα τελευταία χρόνια στην Βόρειο Ελλάδα. Αν δεν ληφθούν μέτρα και κάποιες κατάλληλες ενέργειες δε μπορούμε να αναμένουμε αυτός ο πληθυσμός να μειωθεί μόνος του.
«Θα πρέπει να γίνει κάποιο πρόγραμμα και μάλιστα ένα μακροχρόνιο, έτσι ώστε να μπορεί να καταμετρηθούν όλες οι παράμετροι και όχι να στοχεύουμε απλά σε κάποιον ψεκασμό που θα αντιμετώπιζε πρόσκαιρα το πρόβλημα. Γιατί με τους ψεκασμούς ενδεχομένως τους στοχευμένους να μπορέσουμε να μειώσουμε σε κάποια περιοχή τον πληθυσμό αλλά δεν θα καταφέρουμε να μειώσουμε ή να λύσουμε το πρόβλημα. Εμείς στον αστικό ιστό βλέπουμε μια πιο μεγαλόσωμη ακρίδα και όχι αυτή που γνωρίζουμε, τις πράσινες την ιταλική ή μαροκινή τέλος πάντων όπως συνηθίζεται να λέγεται η ακρίδα η οποία πάει σε χωράφια και σε σπαρτά και διάφορες άλλες καλλιέργειες προκαλώντας ζημιές. Αυτή σχηματίζει κηλίδες και ενδείκνυται η καταπολέμηση της. Τις μεγαλόσωμες ακρίδες που βλέπουμε στα σπίτια μας και μέσα στις πόλεις αυτό είναι κάτι το οποίο δεν έχει μελετηθεί επαρκώς και θέλει μία πιο εμπεριστατωμένη μελέτη».
«Έχουμε γνώση για πρόσκαιρη αντιμετώπιση τους, υπάρχουν σκευάσματα και το υπουργείο εγκρίνει κάθε χρόνο αν δεν κάνω λάθος αλλά εδώ δεν μιλάμε για να λύσουμε το πρόβλημα για σήμερα και του χρόνου να εμφανιστεί ξανά. Χρειαζόμαστε ένα πιο ολοκληρωμένο πρόγραμμα όπως προτείνουμε εμείς οι εντομολόγοι για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε πιο οριστικά το πρόβλημα αυτό. Δεν είναι επικίνδυνες αυτές για τον άνθρωπο, απλά προκαλούν όχληση, ζημιές κάνουν στις καλλιέργειες, αλλά για τον άνθρωπο δεν είναι επικίνδυνες, απλά προκαλούν όχληση και τρομάζουν τους ανθρώπους. Το κουνούπι αντίστοιχα είναι πολύ πιο επιβλαβές για τον άνθρωπο και ο νούμερο ένα εχθρός από τον οποίο πεθαίνουν άνθρωποι. Δε μπορούμε να κάνουμε κάτι εμείς για αυτό, καλό είναι να έχουμε σίτες ώστε να μη μπαίνουν μέσα στα σπίτια.
«Η καταπολέμηση τους πρέπει να γίνεται έγκαιρα, αυτές οι ακρίδες έχουν ένα κύκλο ζωής, αποθέτουν τα αυγά τους στο έδαφος, βγαίνουν οι προνύμφες και για κάποιο χρονικό διάστημα περιφέρονται και τρέφονται ώστε να μεγαλώσουν και να γίνουν ενήλικα για να μπορέσουν να πετάξουν σε πιο μακρινές αποστάσεις και εκεί είναι το κρίσιμο σημείο, όταν ακόμη δεν είναι πτερωτές, όταν ακόμη είναι κηλίδες, έτσι ονομάζονται ο μεγάλος αριθμός τους που υπάρχει σε μια περιοχή και εκεί να γίνει εκεί μια σωστή εφαρμογή. Έτσι όντως γλιτώνουμε πολλά, γιατί άπαξ και γίνει ενήλικο και είναι πτερωτό πετάει παντού. Δεν ενδείκνυται η καταπολέμηση τους όταν είναι ενήλικα».
