Έντονο προβληματισμό για τον βανδαλισμό της τοιχογραφίας που δημιούργησε μαζί με μαθητές του 2ου Δημοτικού Σχολείου Νέας Περάμου εξέφρασε ο ζωγράφος Γιάννης Κανίογλου, μιλώντας για το περιστατικό που σημειώθηκε τις τελευταίες ημέρες. Όπως ανέφερε, άγνωστοι έγραψαν οπαδικά συνθήματα πάνω στη μεγάλη ζωγραφιά που είχε φιλοτεχνηθεί στον εξωτερικό χώρο του σχολείου. Ο ίδιος σημείωσε ότι, παρότι είναι φίλαθλος του ΠΑΟΚ από μικρός, καταδικάζει κάθε μορφή χουλιγκανισμού. Ο κ. Κανίογλου εξήγησε ότι η τοιχογραφία έγινε με στόχο να αποκτήσουν τα παιδιά μια πιο όμορφη σχέση με το σχολικό τους περιβάλλον και να καλλιεργήσουν τον σεβασμό προς τους δημόσιους χώρους.
«Είμαι βαθιά προβληματισμένος από το χθεσινό γεγονός στη Νέα Πέραμο, κάποιοι οπαδοί του ΠΑΟΚ, έχει σημασία για τον βαθμό χουλιγκανισμού που έχουν κάποιοι, και γω παοκτσής είμαι, το πατρικό μου είναι 100 μέτρα μακριά από το γήπεδο του ΠΑΟΚ , έχω μεγαλώσει μέσα στον ΠΑΟΚ αλλά προς θεού δεν ήμουνα ποτέ φανατικός οπαδός του ΠΑΟΚ. Τόσο καιρό έχουν περάσει τα όρια προχθές λοιπόν κάποια καλόπαιδα θεώρησαν ότι δεν φτάνουν οι τοίχοι που είναι καθαροί και μπορούν εκεί να γράψουν τα συνθήματά τους ή τις χυδαιολογίες τους ή ότι άλλο αλλά κρίνανε καλό να πάνε να το γράψουν σε μία μεγάλη ζωγραφική που έχω κάνει με τους μαθητές του 2ου δημοτικού σχολείου της Περάμου, όπου ζωγραφίσαμε ένα χωριό, μια θάλασσα και τα λοιπά μιας και είμαστε παραθαλάσσιο μέρος.
«Να πω την ιστορία, εκεί με κάλεσε ο κ. Καρακεχαγιόγλου ο οποίος είναι διευθυντής για να καλύψουμε ένα άλλο γκράφιτι το οποίο κάνανε το καλοκαίρι κάποια άλλα καλόπαιδα. Εκείνο βέβαια ήταν ένα λογότυπο αυτό που φαινόταν το καταλάβαινε μόνο αυτός που το έκανε. Τώρα τα συνθήματα όμως είναι και χυδαία και προκλητικά και κυρίως προσβάλλουν όλους αυτούς που συνετέλεσαν, τα παιδιά με ενδιαφέρουν μόνο, ούτε οι μεγάλοι ούτε οι δήμαρχοι, οι δράσεις που κάνουμε με τα παιδιά με νοιάζουν. Αυτός είναι ο στόχος μου να τους εκπαιδεύσουμε με κάποιο τρόπο και εγώ μέσω της τέχνης να αγαπάνε, να προσέχουνε το σχολείο τους, να το φροντίζουν, να έχουν καλές μνήμες από το σχολείο σε ένα πολιτισμένο αισθητικό κομμάτι του σχολείου το οποίο εκτός από τους μονόχρωμους τοίχους θα είχε και μια ζωγραφιά την οποία θα την έκαναν αυτοί».
«Αυτοί λοιπόν οι νεαροί πήγαν και γράψανε συνθήματα πάνω στην ζωγραφιά των παιδιών, είναι πολύ δύσκολο να αποκατασταθεί αυτό γιατί άλλο να ζωγραφίσεις έναν τοίχο και άλλο πάνω σε ένα γκράφιτι, πρέπει να ξαναζωγραφίσω αυτά που είχα ζωγραφίσει! Θα το κάνω, αλλά το θέμα δεν είναι να το αποκαταστήσω αλλά το προλαμβάνειν, το κράτος είναι παρατημένο, βλέπω ότι η τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού δεν σκοτίζεται για το τι γίνεται στις πινακίδες, τους τοίχους, κάτω από τις γέφυρες, στα δημόσια κτίρια, αφήνουν να υπάρχουν συνθήματα κτλ. Δεν πειράζουνε αυτή την κατηγορία των βανδάλων, τους φοβούνται; Παραδέχονται ότι ηττηθήκανε;».
