Στην επιτυχία της εκδήλωσης για τον «Διόνυσο» και το παλιό Υδραγωγείο, αλλά και στην ανάγκη να προηγηθεί διαβούλευση για την αξιοποίηση των δημοτικών ακινήτων, αναφέρθηκε ο πρώην δήμαρχος Καβάλας και επικεφαλής του Αναπτυξιακού Οργανισμού «Φίλιπποι», Κωστής Σιμιτσής. Παράλληλα, παρουσίασε τις δυσκολίες που έχουν προκύψει με το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τις επιτρεπόμενες χρήσεις του «Διόνυσου» και του παλιού υδραγωγείου.
«Η εκδήλωση ήτανε απόλυτα επιτυχημένη από την άποψη της προσέλευσης του κοινού, είχαμε εξαιρετικές παρουσιάσεις και την Παρασκευή και το Σάββατο από διάφορους ομιλητές που παρουσίασαν τις δουλειές τους που ήτανε πράγματι οι περισσότερες πτυχιακές εργασίες αλλά υψηλότατου επιπέδου. Ήταν και ο καθηγητής ο Δημήτρης Πογαρίδης που είπε κάτι άλλο για την χρήση του Διονύσου. Έγινε μία μικρή ας το πούμε έτσι εκδήλωση πολιτιστικού χαρακτήρα για να το δέσουμε κιόλας το πράγμα και από κει και πέρα και εκείνο το οποίο έχει σημασία είναι να κατανοήσουμε για ποιο λόγο έγιναν όλα αυτά.
«Παρακολουθώ έναν δημόσιο διάλογο που αδικεί τα πράγματα, θέλουμε να κάνουμε το εξής, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε αξιοποίηση ενός οποιουδήποτε κτιρίου στο δήμο μας, έτσι λέει η νομοθεσία, εάν δεν προηγηθεί η διαβούλευση. Εγώ το πιστεύω πολιτικά ότι πρέπει να γίνεται, αλλά είναι και υποχρεωτικό από το νόμο. Το προβλέψαμε και στην προγραμματική σύμβαση του Διονύσου που έχει ψηφιστεί έχει υπογραφεί και τρέχει. Η διαβούλευση θα συνεχιστεί και θα λήξει όταν θα έχουμε στα χέρια μας μία πλήρη έκθεση που θα λέει ποιες ακριβώς χρήσεις μπορούμε να έχουμε είτε στο ένα ακίνητο είτε στο άλλο, γιατί υπάρχουν και οι απαγορεύσεις της νομοθεσίας, οι οποίες μέχρι τώρα εμπόδιζαν καθοριστικά την αξιοποίηση των ακινήτων. Όταν θα έχουμε στα χέρια μας έναν πλήρη κατάλογο των λίγων είναι αλήθεια δυνατών χρήσεων σε αυτά τα δύο ακίνητα, τότε θα συνεχίσουμε την διαβούλευση γιατί πράγματι έγινε και διάλογος μετά τις παρουσιάσεις».
«Το Σάββατο οι παρόντες ανέπτυξαν έναν ενδιαφέροντα διάλογο με τα στελέχη του αναπτυξιακού οργανισμού και με την δημοτική αρχή, εμείς πιστεύουμε πολύ στον διάλογο. Δέχομαι την κριτική από την αντιπολίτευση και την αντιλαμβάνομαι, αλλά πάντοτε να θυμόμαστε ότι υπάρχουν διαφορετικές προτεραιότητες και αναγκαίες προτεραιότητες που ξεπροβάλλουν μπροστά στα μάτια της αρχής, είτε είναι δημοτική, είτε την περιφερειακή αρχή, είτε είναι κυβέρνηση, από κει που σχεδιάζει κάτι προκύπτουν διάφορα έκτακτα γεγονότα και αναγκαστικά αλλάζουν οι ιεραρχήσεις.
«Από το 2019 ξεκίνησε την προσπάθεια να εγγραφεί στο κτηματολόγιο ο Διόνυσος, με όλες τις δυσκολίες που ανέκυψαν. Το κτηματολόγιο αρνούνταν αρχικά να εγγράψει το ακίνητο αυτό στην ιδιοκτησία του δήμου εάν δεν συμφωνούσε το δασαρχείο και το δασαρχείο έλεγε δεν γνωμοδοτούμε για πράγματα που δεν είναι δικά μας. Παρακαλέσαμε για να λυθεί το θέμα με το δασαρχείο, που ήτανε πολύ συνεργάσιμο φυσικά. Μετά το ίδιο το κτηματολόγιο δε δεχόταν να εγγραφεί το ακίνητο που είναι πια 8μιση στρέμματα, διότι ο αρχικός τίτλος είναι 11 στρέμματα και πότε έγινε απαλλοτρίωση; Μα δεν έγινε απαλλοτρίωση σε βάρος του δήμου, έγινε απαλλοτρίωση σε βάρος του ΕΟΤ για να διαπλατυνθεί ο δρόμος και βρείτε την γιατί αν δε τη βρείτε δε το εγγράφουμε. Μετά από έρευνα του Κώστα Κουνάκου, βρέθηκε η απαλλοτρίωση στα αρχεία της άλλοτε Νομαρχίας. Δεν είναι πράγματα που γίνονται από την μία μέρα στην άλλη και κανένας υπάλληλος στην τεχνική υπηρεσία δεν θα έχανε το χρόνο του από τα σπουδαία πράγματα που έχει να ασχοληθεί, από τα σοβαρά ζητήματα για να ψάξει το αρχείο στα υπόγεια της Νομαρχίας για χατίρι του δήμου.
«Για το υδραγωγείο κάποια παράταξη του δήμου έχει προτείνει να γίνει πολιτιστικό κέντρο, επειδή ερεύνησε το ιδιοκτησιακό καθεστώς, είναι χαμηλού επιπέδου αυτά ειδικά όταν προέρχονται από έναν νομικό, μπορούν να γίνουν μόνο βιοτεχνίες εκεί, ούτε πολιτιστικά κέντρα ούτε οτιδήποτε άλλο, άρα πράγματι η διοίκηση της ΔΕΥΑΚ, γύρω στο 2011 με την πίεση του Ανδρέα Γράσσου προχώρησε σε ένα σχεδιασμό να μεταφερθούν εκεί τα γραφεία της ΔΕΥΑΚ και παρουσιάστηκε μια τέτοια ωραία μελέτη με αυτό το σενάριο. Άλλη μια παρουσίαση με πολύ ωραίες μακέτες, έδειχνε την δημιουργία ενός Μουσείου Νερού άρα πολιτιστικό κέντρο με αίθουσα διαλέξεων παρουσιάσεων κτλ και το πάνω να γίνει σαν παρατηρητήριο και ένα εστιατόριο – κυλικείο. Είναι ιδεατές προτάσεις, αλλά στην πράξη είναι πιο προσγειωμένα τα πράγματα. Πρέπει να αλλάξει προεδρικό διάταγμα, αυτό θα πάρει πολύ χρόνο».
