Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, η πολιτική δυναμική της δεύτερης θητείας Τραμπ και η αξιοπιστία των δημοσκοπήσεων βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης με την πολιτική αναλύτρια και στρατηγικό σύμβουλο επικοινωνίας Μαρία Καρακλιούμη. Όπως επισημαίνει σε συνέντευξη της στον ALPHA RADIO, το εκλογικό αποτέλεσμα στις Ηνωμένες Πολιτείες θα αποτελέσει σημαντικό μήνυμα για τις πολιτικές διαθέσεις της αμερικανικής κοινωνίας, χωρίς ωστόσο να θεωρεί πιθανή μια ουσιαστική αλλαγή στη πολιτική συμπεριφορά του Τραμπ. Παράλληλα, αναλύει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες δημοσκοπήσεις, ιδιαίτερα υπό την επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης και της αυξανόμενης δυσπιστίας των πολιτών. Στρέφοντας την προσοχή στην Ελλάδα και την Ευρώπη, αναδεικνύει την αποχή ως μείζον ζήτημα για τη λειτουργία της δημοκρατίας, συνδέοντάς την με την απογοήτευση των πολιτών από το πολιτικό σύστημα. Ακρίβεια και διαφθορά, όπως τονίζει, αποτελούν δύο αλληλένδετα προβλήματα που επηρεάζουν καθοριστικά την πολιτική συμπεριφορά και τις εκλογικές εξελίξεις.
«Για τις ενδιάμεσες εκλογές οι ΗΠΑ έχουν σταθερούς εκλογικούς κύκλους, ακόμα κι αν αποδομήσει ένας πρόεδρος της Αμερικής δεν πάνε σε εκλογές ή ακόμα και αν θεωρηθεί έκπτωτος όπως είχαμε στο παρελθόν με το Νίξον. Τις ενδιάμεσες εκλογές εκτός δύο εξαιρέσεων οι εν ενεργεία πρόεδροι τις χάνουν, έχουμε στρέψει τα βλέμματα μας εκεί γιατί υπάρχει η προσδοκία, η εντύπωση ή η ελπίδα ότι αν ο Τραμπ πάρει είναι ισχυρό μήνυμα από αυτές τις εκλογές θα αλλάξει την πολιτική του συμπεριφορά. Δεν νομίζω ότι θα το κάνει γιατί αυτό θα το έκανε κάποιος ο οποίος θα έτρεφε μεγάλο σεβασμό στους θεσμούς και θα συνυπολόγιζε τους θεσμούς της χώρας. Ο Τραμπ δεν είναι τέτοια περίπτωση ανθρώπου, διανύει τη δεύτερη θητεία του, ξέρει ότι είναι η τελευταία και ξέρει ότι τα περιθώρια της πολιτικής του δραστηριότητας είναι πολύ περιορισμένα και ότι θέλει να κάνει θα προσπαθήσει να το κάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα.
«Γενικά το μήνυμα που θα πάρουμε από τις ΗΠΑ όμως θα είναι σημαντικό για να δούμε πώς αποφάσισαν οι Αμερικάνοι να ψηφίσουν. Τώρα το θέμα των δημοσκοπήσεων είναι θέμα πολύ μεγάλο, δηλαδή οι δημοσκοπήσεις όπως γίνονται σήμερα είναι ένα πολιτικό εργαλείο το οποίο έχει φτάσει στα όρια του και επιστημονικά δηλαδή κάποτε ήταν δια ζώσης ή ταχυδρομικές και πλέον είναι μικτές δηλαδή τηλεφωνικές και κάποια κομμάτια τα εντοπίζεις μόνο μέσω διαδικτύου, όμως ίσως δεν είναι επαρκές αυτό το εργαλείο και να πρέπει να συνδυαστούν και άλλες αναλύσεις δεδομένων. Εγώ στην εταιρία που δουλεύω έχουμε παρουσία και στην Αμερική οπότε αυτή την περίοδο δουλεύουμε πειραματικά κάποια μοντέλα και με τους συνεργάτες μας εκεί για τις ενδιάμεσες εκλογές όπου προσπαθούμε να δούμε ποια θα ήτανε η συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης στην καλύτερη ερμηνεία των προθέσεων των ψηφοφόρων. Υπάρχει ένα φαινόμενο στις ΗΠΑ που το έχει καλλιεργήσει ο Τραμπ και αφορά στην αμφισβήτηση των δημοσκοπήσεων οδηγώντας μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού να τις απορρίπτουν και να μην απαντούν. Άρα πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος ομάδες πληθυσμού οι οποίες ψηφίζουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο να μην καταγράφονται στα ραντάρ των δημοσκοπήσεων.
«Τώρα για την Ελλάδα οι δημοσκοπήσεις καταγράφουνε αρκετά με ακρίβεια το τι συμβαίνει στη χώρα μας και η δική μου εκτίμηση είναι ότι αυτοί που απαντούν στις δημοσκοπήσεις είναι αυτοί που πάνε και στις εκλογές. Η πρόκληση θα σας έλεγα για να πούμε και τα καθ’ ημάς είναι ότι αν θα υπάρξει κάποιο κόμμα που θα μπορούσε να σηκώσει πολύ κόσμο από τον καναπέ για να φτάσουνε στην κάλπη και να κάνει την πολιτική ανατροπή. Η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία μπορεί να φέρει ανατροπές, θυμίζω ότι προ ημερών είχαμε εκλογές στη Βραζιλία, με ανατροπή στο δεύτερο γύρο, όπου η συμμετοχή όμως έφερε την ανατροπή καθώς ήταν άνω του 80% σε μια χώρα τεράστια όπου ψήφισαν 130 εκ. άνθρωποι. Πολύ μεγάλη συμμετοχή είδαμε και στην Σερβία και στο Ισραήλ, όπως είχαμε μεγάλη συμμετοχή και στις ενδιάμεσες εκλογές στην Γερμανία».
«Δε λέμε ότι και στην χώρα μας θα υπάρξει αυτή πολιτική συμπεριφορά. Ωστόσο στις πιο ώριμες δημοκρατίες νιώθουνε ότι με το ψήφο τους μπορούν να κάνουν την αλλαγή. Δεν ξέρω αν αυτό γίνει στην Ελλάδα γιατί εμείς βλέπουμε ότι όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα συνήθως απέχουμε από την κάλπη και τι θέλω να πω με αυτό, από το 2009 και μετά έχουμε χάσει περίπου 2 εκατομμύρια ψηφοφόρους. Κάποιοι αποδήμησαν εις Κύριον και κάποιοι στο εξωτερικό, αλλά δεν είναι τόσο μεγάλο το ποσοστό. Είναι πολύ μεγάλο πια το ποσοστό αυτών που νιώθουν ότι δεν τους αφορά η δημοκρατία, δεν ικανοποιεί τις προσδοκίες τους, δεν τους συμπεριλαμβάνει, μιας και μιλάμε για συμπερίληψη και άρα άνθρωποι που δε βλέπουν τον εαυτό τους στο κάδρο της δημοκρατίας απέχουν από την διαδικασία».
«Η αποχή όμως είναι ανοχή στις επιλογές των άλλων και τα εκλογικά αποτελέσματα θα βγουν, αλλά από αυτούς που θα πάνε να ψηφίσουν και από αυτούς που θα ψηφίσουν κόμμα που θα πάρει τουλάχιστον 3%. Όταν δεν πάω εγώ να ψηφίσω, να εκτελέσω το αυτό το δικαίωμα δίνω το δικαίωμα σε εσένα να αποφασίζεις για το δικό μου μέλλον. Άρα λοιπόν επειδή δεν υπάρχει σωστή και λάθος ψήφος, υπάρχει ψήφος που μπαίνει στην κάλπη και καταμετράται, υπάρχει και η ψήφος που μένει ως αντίδραση προφορική στο καφενείο ή γραπτή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης».
«Έχει να κάνει με το πώς νιώθει ο λαός, ένας λαός που πιθανόν να νιώθει ακυρωμένος από το πολιτικό σύστημα και να έχει την εντύπωση και τίποτα δεν αλλάζει θα φερθεί έτσι και δε θα πάει στην κάλπη. Άλλοι πιο ώριμοι λαοί, αυτοί που έχουνε μεγαλύτερη κοινοβουλευτική παράδοση ή που θεωρούν ως το ύστατο όπλο τους την ψήφο φαίνεται να πηγαίνουν να ψηφίσουν στην κάλπη. Το μεγαλύτερο κρας τεστ θα γίνει στην Γαλλία στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές και πρέπει να δούμε με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή γιατί είναι από τις μεγαλύτερες χώρες στην Ευρώπη και βεβαίως επηρεάζει και εμάς γιατί αναμενόμενο είναι να επηρεαζόμαστε γιατί αν δείτε τα προβλήματα που μας επηρεάζουν εμάς κυρίως είναι τα προβλήματα που αφορούν στην Ευρώπη και την Ευρώπη αυτή την περίοδο την διαπερνούν δύο κύρια προβλήματα που είναι πολύ επίκαιρα και σε μας. Είναι η ακρίβεια και η διαφθορά, για αυτό ακούμε και στην Ισπανία για αυτό ακούσαμε στην Σερβία για αυτό ακούμε και στην Γαλλία. Η ακρίβεια και η διαφθορά είναι δύο προβλήματα ανατροφοδοτούμενα όμως, δηλαδή όσο υπάρχει διαφθορά, θεριεύει και η ακρίβεια και το αντίστροφο. Αν δεν υπήρχε διαφθορά ο πολίτης θα ένιωθε ότι ζει σε μία χώρα όπου υπάρχει ισονομία και ισοπολιτεία όπου έχουμε όλοι τις ίδιες ευκαιρίες. Αυτό που περιμένει κάποιος από ένα κράτος είναι το εξής, ακόμα και κάποιος που δεν έχει υψηλό κοινωνικό στάτους ή που ενδεχομένως δεν έχει ιδιαίτερη μόρφωση να έχει την ίδια πρόσβαση στις υπηρεσίες του κράτους».
