Την ανάγκη για πιο ενεργητική και αποφασιστική ελληνική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Τουρκία, με αιχμή την ανακήρυξη ΑΟΖ και την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, υπογραμμίζει ο πρέσβυς ε.τ. Γιώργος Αυφαντής σε συνέντευξη του στον ALPHA RADIO. Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική στους κυβερνητικούς χειρισμούς, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική των «ήρεμων νερών» έχει ενθαρρύνει τις τουρκικές διεκδικήσεις. Ο ίδιος συνδέει τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο με την αξιοποίηση των ελληνικών ενεργειακών πόρων, αφήνοντας αιχμές για τα συμφέροντα που αντιδρούν στην ενεργειακή αυτοτέλεια της χώρας. Αναφέρεται τέλος στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στις επιπτώσεις τους στην παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια, εξηγώντας πως το Ιράν αντεπιτίθεται οδηγώντας σε στραγγαλισμό την παγκόσμια οικονομία.
«Υπάρχουν μερικές περίοδοι που συμπυκνώνουν εξελίξεις πολλών ετών, και φοβούμαι ότι είμαστε σε μία τέτοια περίπτωση, δηλαδή πράγματα που κάτω από την επιφάνεια εξελίσσονταν και κακοφόρμιζαν τώρα ξεσπάνε και έρχονται στην επιφάνεια και το ελληνικό πολιτικό σύστημα και η κυβέρνηση η οποία έχει και την αρμοδιότητα, αδυνατούν να τα διαχειριστούν. Κυρίως τις κινήσεις της παραδοσιακής αντιπάλου μας της Τουρκίας η οποία κατεβάζει όλες τις διεκδικήσεις της στο τραπέζι, εμπράκτως αρνείται τα εθνικά μας κυριαρχικά δικαιώματα στον θαλάσσιο χώρο και προωθεί τα δικά της. Αφενός εκεί χωροθετεί την χρήση της θάλασσας πάνω στη δική μας αποκλειστική οικονομική ζώνη την οποία βέβαια δεν έχουμε ανακηρύξει, την έχουμε αφήσει αδέσποτη και για αυτό σπεύδει η Τουρκία. Από την άλλη όταν εμείς κάνουμε έναν χωροταξικό σχεδιασμό για το που θα μπουν αιολικά πάρκα έρχεται η Τουρκία και λέει ότι πρέπει να πάρετε την άδεια μου διότι ναι μεν το κάνατε εντός των χωρικών σας υδάτων αλλά δεν είναι χωρικά σας ύδατα, ξεκινάτε από νησιά που δεν σας ανήκουν, είναι αμφισβητούμενης κυριαρχίας! Αμφισβητεί το ίδιο το καθεστώς των νησιών, λέει δεν είναι ελληνικά, αλλά είναι τούρκικα».
«Σε ότι αφορά τα θαλάσσια πάρκα η ελληνική πλευρά πρέπει πρώτα από όλα να ανακηρύξει την αποκλειστική οικονομική της ζώνη, την ΑΟΖ που μας απονέμει το διεθνές δίκαιο, το διεθνές δίκαιο λέει σαφέστατα ότι τα νησιά έχουν αποκλειστική οικονομική ζώνη και πρέπει να δώσουμε τις διαστάσεις και να τις καταθέσουμε στον ΟΗΕ. Αυτό το πράγμα δεν το έχουμε κάνει και δεν το έχουμε κάνει χάριν των ήρεμων νερών, συνεπώς να επιβεβαιώσουμε την κυριαρχία μας σε θαλάσσιους χώρους οι οποίοι είναι αδέσποτοι με δική μας ευθύνη. Το δεύτερο είναι ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αρχίσει μία συντονισμένη προπαρασκευή, αυτή υπερβαίνει τις δυνατότητες της κυβέρνησης, αλλά ο ελληνικός λαός θα πρέπει να βάλει μια άλλη κυβέρνηση στη θέση της παρούσης η οποία να έχει το σθένος να ετοιμάσει και διπλωματικά και επί του πεδίου την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια χωρίς ταυτόχρονα να μπορεί η Τουρκία να υλοποιήσει την απειλή της για πόλεμο. Αυτό είναι μια δύσκολη άσκηση, διόλου αδύνατη, απλούστατα απαιτεί σκληρή δουλειά και άλλους ανθρώπους, ο Γεραπετρίτης έχει βγει και έχει δώσει από το καλοκαίρι του 2020 τότε που ήτανε το Ορούτς Ρέις έξω ότι η ελληνική κυριαρχία σταματάει στο 6 ναυτικά μίλια. Έκτοτε η Τουρκία άρχισε να λέει ότι τα νησιά δεν είναι δικά σας και μετράτε από νησιά που δεν σας ανήκουν.
«Θέλω να πω ότι η υποχωρητικότητα που συνοψίστηκε με την διακήρυξη των Αθηνών αποθρασύνει τον αντίπαλο. Για αυτό το λόγο εδώ πέρα τίθεται ένα θέμα, εάν είναι τόσο αδαής ο υπουργός Εξωτερικών ή αν εξυπηρετεί αλότρια ιδιοτελή συμφέροντα. Σχετικά με τα 12 νμ, οι ευρισκόμενοι στην κυβέρνηση σήμερα είχαν 7 έτη να προετοιμάσουν τη χώρα για αυτό γιατί όταν εκλέγουμε μια κυβέρνηση δεν την εκλέγουμε για την διαχείριση αλλά για να ασκεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας γιατί αυτό επιτάσσει το εθνικό συμφέρον. Ο Γεραπετρίτης ουσιαστικά τι έκανε, χάρισε την αποκλειστική οικονομική ζώνη στην Τουρκία, η ΑΟΖ ξεκινάει από τα 6 μίλια και εκτείνεται στην ανοιχτή θάλασσα, όταν είπε μέχρι 6 μίλια ουσιαστικά τους την χάρισε, την άφησε αδέσποτη, δεν έκανε ούτε μια πράξη να συνιστά άσκηση κυριαρχικού δικαιώματος, δηλαδή θαλάσσια πάρκα, αλιεία, που φτάσανε να ψαρεύουν στα Κύθηρα! Η μόνη πράξη που έχει γίνει από το ελληνικό κράτος και συνιστά πράξη κυριαρχία στην ΑΟΖ είναι ο νόμος Μανιάτη που είναι από το 2012 και αυτός αφορούσε την ανακήρυξη θαλασσοτεμαχίων, έδωσε χώρους για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, οριοθέτησε αυτούς τους χώρους, με βάση την αρχή της μέσης γραμμής.
«Στα θαλάσσια τεμάχια τώρα οι εξελίξεις είναι ότι κάνουμε τη ζωή ποδήλατο στην κοινοπραξία η οποία προσπαθεί να κάνει γεωτρήσεις νοτίως της Κρήτης, έχει αρχίσει ο γνωστός πόλεμος από το ελληνικό πολιτικό σύστημα γιατί δεν το θέλει αυτό. Εάν δηλαδή αρχίσει η Ελλάδα όπως και η Αίγυπτος μέσα σε 5, 6, 10 χρόνια να είναι παραγωγός φυσικού αερίου και πετρελαίου, τα έσοδα του ελληνικού κράτους από αυτές τις δραστηριότητες θα είναι τόσα πού θα το απεξαρτήσουν από τους γνωστούς ολιγάρχες που κυριαρχούν στην οικονομική ζωή του τόπου και από γίγαντες θα γίνουνε μέσα σε μία δεκαετία νάνοι! Το ελληνικό κράτος θα έχει έσοδα πρωτογενή όχι δανεικά, από την εμπορία των υδρογονανθράκων, αυτό δεν το θέλουν οι άνθρωποι οι οποίοι λύνουν και δένουν στην Ελλάδα, οι μεγάλοι επιχειρηματική όμιλοι, αυτοί για τους οποίους στέλνουμε τους Patriot στην Σαουδική Αραβία και αυτή συμμαχεί με την Τουρκία, όπου δεν συμμαχεί απλά, αναλαμβάνει υποχρέωση να στηρίξει την Τουρκία εάν υπάρχει ελληνοτουρκικό επεισόδιο, αυτό υπέγραψαν!».
«Εδώ θα πρέπει πρώτα από όλα να τεθεί το θέμα γιατί τους στείλαμε τους Patriot, ποιοι κέρδισαν από αυτό; Κέρδισε η κυβερνώσα οικογένεια; Κέρδισε κάποιος επιχειρηματικός όμιλος; Και αν δεν κέρδισαν αυτοί οι ελληνικός λαός τι κέρδισε; Θα πρέπει να κάτσουμε να δούμε ότι το μέλλον της χώρας είναι η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών που υπάρχουν στην ΑΟΖ μας, σπάνια μέταλλα πάνω στο βυθό, υδρογονάνθρακες στο υπέδαφος και όχι τα διάφορα προγράμματα στήριξης από την Ε.Ε. γιατί αυτά είναι λεφτά δανεικά. Είναι ξεκάθαρο ότι δε θέλουν την αυτοτέλεια μια σειρά άνθρωποι που κερδοσκοπούν μέσα από την εξάρτηση της χώρας».
«Ο στόχος Τραμπ και Ισραήλ ήταν η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, αυτό δεν επιτεύχθηκε διότι οι Ιρανοί δεν τσίμπησαν στηρίζοντας το καθεστώς με όλα του τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα από το να καταλήξουν ένα failed state όπως η Συρία ή ο Λίβανος και κατακερματισμένο, γιατί είναι ένα πάμπλουτο κράτος. Από την στιγμή που δε πέτυχαν το σκοπό τους, οι Αμερικανοί έχουν μια στρατηγική αμηχανία και οι Ιρανοί πέρασαν στην αντεπίθεση, στραγγαλίζουν την παγκόσμια οικονομία αποτρέποντας την εξαγωγή υδρογονανθράκων από τον περσικό κόλπο αλλά και από την Ερυθρά θάλασσα, στα δύο άκρα, έχουν χτυπήσει και στο νότο με τους Χούθι, αλλά χτύπησαν και στο Πόρτ Σάιντ με ντρόουνς που δε ξεκίνησαν από το Ιράν αλλά από κάποιο πλοίο στην Μεσόγειο, χτυπώντας αμερικανικά πλοία μεταφοράς LNG. Άρα δεν μπορούν ούτε από το νότο ούτε από το βορρά να φύγει ενέργεια ενέργεια από την περιοχή της αραβικής χερσονήσου και του περσικού κόλπου».
