Ο αντικομουνισμός αποτελεί πάντα τον προπομπό των αντιλαϊκών μέτρων και της αντιλαϊκής πολιτικής σημειώνει στον ALPHA RADIO και την Σίσσυ Ακοκαλίδου ο βουλευτής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ, Γιάννης Δελής, συμπληρώνοντας πως δεν μπορείς να περάσεις στο λαό μία αντιλαϊκή πολιτική χωρίς να καταφύγεις στον αντικομμουνισμό, στην καταστολή, χωρίς να καταφύγεις στην συκοφάντηση των λαϊκών αγώνων.
«Ο αντικομουνισμός είτε έτσι είτε αλλιώς είτε πιο ήπιος είτε πιο έντονος πάντα υπήρχε και υπάρχει, και θα έλεγα ότι αποτελεί πάντα τον προπομπό των αντιλαϊκών μέτρων και της αντιλαϊκής πολιτικής, δεν μπορείς να περάσεις στο λαό μία αντιλαϊκή πολιτική χωρίς να καταφύγεις στον αντικομμουνισμό, στην καταστολή, χωρίς να καταφύγεις στην συκοφάντηση των λαϊκών αγώνων και των αγωνιστών βέβαια. Στην προκειμένη περίπτωση ένας ολόκληρος υπουργός Υγείας η εικόνα είναι να επισκέπτεται ένα δημόσιο νοσοκομείο με συνοδεία πάνοπλων ΜΑΤ, με χημικά στα χέρια οι οποίοι κάνουν χρήση χημικών και γκλομπς ακριβώς έξω από το τμήμα επειγόντων περιστατικών! Νομίζω αυτό τα λέει όλα και για τον συγκεκριμένο υπουργό ο οποίος επιδιώκει πάντα σταθερά να είναι στην επικαιρότητα με τα γνωστά επικοινωνιακά του καμώματα αλλά και για να στείλουν μήνυμα με την πολιτική αυτή της καταστολής και της ανοιχτής επίθεσης ενάντια σε υγειονομικούς, νοσηλευτές, γιατρούς, οι οποίοι δίνουν και την ψυχή τους, αυτοί οι λιγοστοί που έχουν απομείνει να υπηρετούν στο δημόσιο σύστημα υγείας το οποίο έχει πολύ σοβαρές ελλείψεις και σε προσωπικό αλλά και σε υποδομές».
«Ο αντικομμουνισμός είναι το καταφύγιο και το βλέπουμε αυτό για να περνάει η αντιλαϊκή και η αντεργατική πολιτική και χρησιμοποιείται ευρύτατα όχι μόνο στη χώρα μας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Τραμπ κάνει χρήση, πιθανά η ένταση του να οφείλεται στο κύμα συγκίνησης και περηφάνιας που έχει κατακλύσει την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού για αυτές τις συγκλονιστικές φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας που πραγματικά αγγίζουν κάθε λαϊκό άνθρωπο, να βλέπουν νέους, να βαδίζουν με τέτοια περηφάνια και τέτοια πίστη στον ίδιο τους το θάνατο. Είναι πραγματικά συγκλονιστικές οι φωτογραφίες, και βαδίζουν στο θάνατο επειδή ακριβώς ήταν κομμουνιστές, επειδή δεν υπέγραψαν ποτέ δήλωση μετανοίας όπως τους ζητούσαν και οι προηγούμενοι της Μεταξικής δικτατορίας που τους παρέδωσε στους Γερμανούς κατακτητές και κάποιοι φτάνουν τώρα να ζητάνε δηλώσεις μετανοίας. Πιθανά η έξαρση του αντικομμουνισμού να οφείλεται και εκεί γιατί κάποιοι δε χάρηκαν τόσο πολύ».
«Το αφήγημα τους δεν ποτέ δεν πέρασε ποτέ στην ψυχή του λαού μας, ο λαός μας ήξερε και εκτιμούσε πάντα τους κομμουνιστές, για τους αγώνες τους, τον έδειξαν τον πατριωτισμό τους με την ίδια τους τη ζωή και όπως είπε και ο Μπελογιάννης σε εκείνη την αλησμόνητη απολογία του εμείς την Ελλάδα την αγαπάμε με την ψυχή μας και με το αίμα μας. Αυτές οι φωτογραφίες το αποδεικνύουν, αλλά δεν είναι μόνο οι 200 αυτοί ήρωες, αυτά τα παλικάρια, είναι και χιλιάδες ακόμα Έλληνες αντιστασιακοί, νέοι άνθρωποι αγόρια και κορίτσια που έδωσαν τότε και την ψυχή τους, τα νιάτα και τη ζωή τους για την πατρίδα.
«Η σήψη και η σαπίλα που έχει κατακλύσει και η μπόχα από τα σκάνδαλα που ξεσπούν εδώ και εκεί, είναι σημαντικό ο λαός να δει την πραγματική αιτία και την πραγματική πηγή αυτής της σήψης που δεν είναι άλλη από την ίδια την λειτουργία αυτού του συστήματος που δεν μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά είτε αφορά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, είτε αφορά το σκάνδαλο με τα επιδόματα, είτε αφορά το σκάνδαλο της ΓΣΕΕ, που βλέπαμε περιώνυμους συνδικαλιστές να μετατρέπονται σε επιχειρηματίες που παραδίδουν μαθήματα κατάρτισης με το αζημίωτο πάντα. Πράγματι η απήχηση και τον κύρος του ΚΚΕ ξεπερνάει κατά πολύ τα εκλογικά ποσοστά που καταγράφονται στις εκλογές και για αυτό ευθύνονται μια σειρά από παράγοντες, οι άνθρωποι ξέρετε φαίνεται ότι ψηφίζουν ελεύθερα στο σύστημα που ζούμε αλλά δεν είναι και τόσο ελεύθερα, υπάρχουν μια σειρά από καταναγκασμούς από πιέσεις, θεατές και αθέατες, στους χώρους δουλειάς, όπως εκείνη η αξέχαστη εικόνα με τα αφεντικά μπροστά στον Άδωνι Γεωργιάδη που έλεγε ότι και τώρα θα ψηφίσουμε τη Νέα Δημοκρατία, μια εκβιαστική απαίτηση δηλαδή χειραγώγησης».
«Αυτά τα συζήσαμε και στο συνέδριο μας να γίνουμε ακόμα πιο ικανοί όχι μονάχα για να αυξήσουμε τα εκλογικά μας ποσοστά που βεβαίως και θέλουμε να τα αυξήσουμε, να εκλέξουμε ακόμα περισσότερους βουλευτές, να αξιοποιηθούνε εκεί, να μεταφέρουν τα προβλήματα του λαού μέσα στη Βουλή, εδώ τα προβλήματα της Καβάλας και της Θάσου ενώ αύριο θα πάμε να επισκεφτούμε τον πλημμυρισμένο Έβρο, αλλά κυρίως αυτή τη δύναμη να την καταθέσουμε στο πεδίο του καθημερινού αυτού επίμονου, επιπόνου αγώνα για τα μικρά και μεγάλα προβλήματα που απασχολούν τις λαϊκές οικογένειες».
