Τα γεγονότα που σημάδεψαν την χώρα μας από την περίοδο της δικτατορίας έως και τα μνημόνια το 2019 ξετυλίγονται μέσα από τις σελίδες του νέου βιβλίου της Φωτεινής Τομαή, με τίτλο «Σκόρπια κι ανάλεκτα» (Εκδόσεις Λιβάνη).
Έχοντας το συγκριτικό πλεονέκτημα ότι έζησε εκ των έσω κρίσιμες στιγμές για τη χώρα, πλάι σε σημαντικές προσωπικότητες της μεταπολιτευτικής περιόδου, η κ. Τομαή προχωρά σε μια βιωματική αφήγηση «μικρών» γεγονότων που όλα μαζί συνθέτουν τη «μεγάλη» εικόνα της νεότερης πολιτικής ιστορίας στη χώρα.
Αγγίζοντας κάθε μία από τις ιστορίες με διακριτικότητα, η Φωτεινή Τομαή μεταφέρει στον αναγνώστη όλη την πληροφορία που η ίδια αποκόμισε υπηρετώντας επί σειρά ετών σε διάφορες θέσεις ευθύνης στο υπουργείο Εξωτερικών. Έλληνες και ξένοι, εν ζωή ή μη, αποκτούν και πάλι υπόσταση στις σελίδες του βιβλίου, στο οποίο σκιαγραφείται όχι μόνο η προσωπικότητά τους, αλλά και η πολιτική λάμψη την οποία εξέπεμπαν.
Η ίδια η συγγραφέας, αρχαιολόγος και πρέσβης ε.τ. Φωτεινή Τομαή μίλησε στον Alpha Radio και την Σίσσυ Ακοκαλίδου για το βιβλίο λέγοντας «Ουσιαστικά αυτό το βιβλίο έρχεται να συμπληρώσει το προηγούμενο με τίτλο «Και σένα τι σε νοιάζει;» και παρακολουθούσε με τη δική μου ματιά την ιστορία της χώρας από την περίοδο της χούντας, μέχρι την περίοδο των μνημονίων που συνέπεσε με την εκπλήρωσης υπηρεσιακών μου υποχρεώσεων στο υπουργείο Εξωτερικών το 2019. Υπήρχανε μικρά περιστατικά με μεγάλους και σημαντικούς ηγέτες της εποχής, τόσο όταν υπηρέτησα την Ελλάδα στην Σόφια και τη Μόσχα όσο και όταν εκπροσώπησα την χώρα σε διεθνείς οργανισμούς, οι οποίες αυτές καταθέσεις και συναντήσεις βγάζανε ιστορική πληροφορία αλλά δε τα έβαλα στο βιβλίο για να μη θεωρηθεί αυτοβιογραφία. Τα συγκέντρωσα, όσα θυμήθηκα και όσα λέγονται γιατί δε λέγονται όλα και να τα τοποθετήσω μέσα σε αυτή την έκδοση για αυτό λέγεται Σκόρπια και Ανάλεκτα, δηλαδή πράγματα που δεν ειπωθήκανε αλλά πέσανε σε ένα ασύμμετρο παιχνίδι της μνήμης σε μένα, αρχίζοντας από την διαδρομή μου ως αρχαιολόγος στα μέρη σας, στην Θράκη και στην Καβάλα και φτάνοντας στα νεότερα χρόνια με την είσοδο μου στο ΥΠΕΞ, στην ομιλία που είχα με τον Γκορμπατσόφ και τον Καντάφι, όλα αυτά που είναι η μικρή ιστορία, μέσα στη μεγάλη ιστορία όπως πολύ ωραία το προλογίζει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, είναι μία αναφορά σε μεγάλα γεγονότα που δεν έχουν βγει γιατί μέσα από τα μικρά βγαίνει η πλήρης αναπαράσταση των γεγονότων».
«Συνήθως στην ιστορία αποτυπώνονται οι μάχες, οι νίκες ή οι ήττες, δεν αποτυπώνεται όμως ο χαρακτήρας, η συμπεριφορά των ανθρώπων που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο και επηρέασαν τη διαμόρφωση των γεγονότων. Αυτό προσπαθώ να κάνω με αυτά τα μικρά επεισόδια στην διάρκεια της καριέρας μου, είτε ως αρχαιολόγου είτε ως διπλωματικού, είναι ένα βιβλίο που ρέει, έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον καθώς αυτά τα μικρά περιστατικά δεν είναι πολιτικός σχολιασμός, αλλά βγάζουν είδηση. Στα όσα διαβάζουμε για τα γεγονότα αυτά όχι απλώς δεν είναι η πάσα αλήθεια, η ολοκληρωμένη αλήθεια αλλά πολλές φορές είναι λογοκριμένη η απόδοση της ιστορίας. Είτε γιατί θέλουμε να ανταποκριθούμε σε ένα μοντέλο είτε γιατί θέλουν να εντυπωσιάσουν παρουσιάζοντας εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις που δεν είναι τεκμηριωμένες. Γράφω στο οπισθόφυλλο πως ελπίζω να ξεπέρασα το σκόπελο και να μην έπεσα στην παγίδα να ωραιοποιήσω πράγματα και καταστάσεις, αυτό δεν θα το ήθελα με τίποτα, με ενδιέφερε να αποτυπώσω την αλήθεια, ακριβώς την αλήθεια των πραγμάτων, το πώς συνέβησαν τα όσα συνέβησαν μπροστά στα μάτια μου».
«Εγώ και σαν αρχαιολόγος δεν πήγαινα μόνη μου να κάνω μια τομή, άκουγα πάντα τους ντόπιους και δεν έπεσα ποτέ έξω, υπήρχαν άλλοι συνάδελφοι οι οποίοι σνομπάριζαν τους αγράμματους γεωργούς της περιοχής, αλλά αυτοί είναι που παρατηρούν το περιβάλλον στο οποίο ζουν και αυτούς πρέπει να ακούς!».
